Páginas

miércoles, 15 de febrero de 2012

Hezkuntza, Gizarteratzea, Kultura



            Hiru kontzeptu hauek garrantziaren arabera sailkatzeko orduan iritzi anitzak ager daitezke.  Batzuk lehenengo kontzeptua garrantzitsuena dela pentsa dezakete, beste batzuk gizarteratzea eta azkenekoek ordea, kultura dela arrazoitu dezakete. Baina ez dugu ahaztu behar beste iritzi bat ager daitekeela. Hirurak garrantzi berdina daukatela defendatu daiteke.
Nik pertsonalki, kontzeptu hauek bizitza osoan zehar biziko dugun prozesu baten barnean kokatuko nituzke; izan ere, etengabe gizarteratzeko aukera dugu, hezteko aukera dugu eta kultura bereganatzeko aukera dugu. Hiruak batera ematen direla uste dut, konplementarioak baitira. Hiruei esker, hortaz, barne garapena lortuz joango gara. Baina, ba al dakigu zein den hiru kontzeptu hauen esanahia?
Hau guztia kontuan izanik, hiru kontzeptu hauek definitzerakoan hau esango nuke:


Gizarteratzea: Gure gizartearen kulturan sartzeko prozesu bat da, hezkuntzarekin lortzen dena. Hau da, gizarte eta kultura zehatz bateko baloreak, jokaerak, arauak, hizkuntza... bereganatuz eta hauei egokituz aurrera doan prozesu bat da.
Hezkuntza: Gure egunerokotasuneko edozein jardueretan, besteekin sozializatuz, aurki dezakegun prozesu bat da. Honi esker, gure kulturako eta beste kulturetako ezagutzak, balioak, ohiturak, jokatzeko moduak... ikasten ditugu. Beraz, haurrak garenetik gure izaeran aldaketa positiboak zein negatiboak sorrarazi ditzakeen prozesua da, nahi duenak aprobetxatzeko aukera duena eta gure etorkizunaren atea zabalduko duena.
KulturaGizarte eta gizatalde zehatz bat besteengandik desberdintzen duen egitura da, gizaki guztien artean sortua eta moldatua. Hezkuntza eta sozializazioaren bitartez transmititzen diren alderdiak osatzen dute kultura; hala nola, baloreak, jokatzeko moduak, ohiturak, hizkuntza...

            Definizio hauek irakurriz gero, argi ikus daiteke hiruak elkar-erlazionaturik daudela. Ondorioz, hauetako bakoitza besteak emateko ezinbestekoa da.

jueves, 2 de febrero de 2012

Eremu formala ala ez-formala?

Nire etorkizunean hezkuntzako zein eremuan arituko naizen inguruko galdera bat erantzutea planteatu didate eta egia esan, burura etorri zaidan lehenengoa, eremua formala izan da.
Gizarte honetan, helduek haurrei galdera berdina egiteko ohitura daukate: "Heldua zarenean zer izan nahi duzu?" Lau urte nituenetik, galdera honen erantzuna argi neukan: "Nik Ana andereñoa bezalakoa izan nahi dut".  Posiblea da nire Haur Hezkuntzako irakaslearekiko ditudan oroitzapen zoragarriak honen arrazoi nagusia izatea baina urteak pasa ahala, helburu berdina izaten jarraitzen dut.
Betidanik, neure burua eskola bateko ikasgela batean eta Haur Hezkuntzako ikasle kopuru zehatz baten aurrean irudikatu dut.
Hortaz, 15-25 haurren aurrean eta helburu eta betebehar batzuekin lan egitea gustatuko litzaidake. Haur bakoitza behatu, ezagutu, aztertu eta laguntza eskaintzeko gai izatea lortu nahi dut, guztien garapena aurrera nola egiten duen ikusi nahi dut, gurasoekin ondo moldatzeko gai izan nahi dut, etab. Hau guztia, nire lana eta esfortzuari esker lortzea da nire etorkizuneko xedeetariko bat. Poliki-poliki lanbide honetan murgildu nahi dut, gauza berriak ezagutuz, alderdi berriak landuz, estrategia berriak bereganatuz...

Dena den, ez ditut inoiz ateak itxiko. Eremu ez-formala unibertsitateko ikasketak egiten ditudan bitartean ezagutzen joatea eta gaur egun bezala, bertan aritzea gustatuko litzaidake, etorkizuneko lanean aritzeko praktika gehiago lortzeko asmoz. Beraz, lanbide bezala, eremu ez-formalean hasi baina hezkuntza formalean bukatzeko asmoa daukat. "Lanbide bezala" zehaztu egin dut, eremu informala nire egunerokotasunean murgiltzen baitut. Hau da, eremu hauetan lan egiten dudan bitartean, nire inguruko eremu informala ez dut bazter batean utziko, hezkuntza egoki baterako funtsezko osagarria baita.