Hezkuntzan eta irakaskuntzan neutralak ala ez?

Hezkuntzan eta irakaskuntzan neutralak izatea egokiena dela pentsa daiteke, baina, nola lortu neutralitate hori?

Irakasle asko neutralak edo/eta objetiboak direla pentsatu arren, egunerokotasunean ez dute adierazten. Eskolako eguneroko praktikan, modu inkontziente edo kontziente batean, ikuspuntu bat edo beste bat izaten dugu, askotan gure ekintzen edo hitzen bidez azaleratzen duguna. Honen aurrean, askotan, errespetuan oinarritutako jarrera objetiboa erakustea funtsezkoa izango da. Horretarako, gaur egungo irakasleek eta etorkizuneko irakasleok ahalegin handia egin behar dugu. Zailtasun handiko erronka baten aurrean gaude.

Hau guztia kontuan izanik, horrela definituko nituzke bi kontzeptu hauek:

Neutralak izatea egoera, jarrera edo iritzi baten alde batean edo bestean jarri ordez, hauen artean/erdian kokatzea izango litzateke. Beraz, zure iritziak, ideiak, pentsamenduak, etab. azaleratu gabe geratzen dira. Baina, ikasleengan transmititu nahi dieguna ez al da honen kontrakoa? Ez ditugu ikasle kritikoak nahi? Orduan, neutralak izatea egokiena da? Ez dut uste.

Objetiboa izaterakoan ere aurreiritziak, sentimenduak eta interesak albo batean uzten dira. Baina oraingoan, egoerari, erabakiari, jarrerari... buruz hitz egiten da, horren alderdi guztiak azaleratuz (bai alde onak baita txarrak ere). Beraz, objektiboa den pertsona batek edozer gauza aztertzeko gai da, bere sentimenduak, iritziak, ideiak... azaleratu egin gabe.

Horrela bada, ezberdinak diren baina nahasteko errazak diren, bi kontzeptuen aurrean gaude.